วันจันทร์ที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ระบวนการตัดสินใจนวัตกรรม (Innovation decision process)

กระบวนการตัดสินใจนวัตกรรม (Innovation decision process)
โรเจอร์ส (Rogers) ได้เสนอแบบจำลองเกี่ยวกับกระบวนการตัดสินใจเกี่ยวกับนวัตกรรม (Innovation Decision Process) ซึ่งมียู่ 5 ขั้นตอนคือ
1.             ขั้นความรู้ (Knowledge Stage) : เป็นขั้นที่บุคคลจะทราบว่ามีนวัตกรรมนั้นปรากฏอยู่และพอที่จะเข้าใจว่านวัตกรรมนั้นทำหน้าที่อย่างไร ในขั้นความรู้นี้สามารถแบ่งประเภทของความรู้เกี่ยวกับนวัตกรรมได้เป็น 3 ประเภท คือ ความรู้ที่ทำให้เกิดความตื่นตัวเกี่ยวกับนวัตกรรม คือความรู้ว่ามีนวัตกรรมเกิดขึ้นแล้ว และนวัตกรรมนั้นทำหน้าที่อะไรได้บ้าง
- ความรู้ที่จำเป็นสำหรับการจะใช้นวัตกรรมได้อย่างไร ความรู้ประเภทนี้ได้จากข่าวสารที่จะช่วยให้สามารถใช้นวัตกรรมได้อย่างถูกต้อง นวัตกรรมยิ่งมีความซับซ้อนมากเพียงใด ความจำเป็นที่จะต้องมีความรู้ประเภทนี้ก็ยิ่งมีมากเท่านั้น
- ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับหลักการซึ่งจะช่วยให้นวัตกรรมบรรลุผล การมีความรู้ประเภทนี้จะช่วยให้คนเข้าใจและยอมรับนวัตกรรมในอนาคตได้ง่ายขึ้น
 
2.             ขั้นการจูงใจ (Persuasion Stage) : ในขั้นนี้บุคคลจะแสดงทัศนคติต่อนวัตกรรมในรูปแบบเห็น ด้วยและไม่เห็นด้วย ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับอารมณ์และความรู้สึก ในขั้นการจูงใจนี้ บุคคลจะรู้สึก ผูกพันกับนวัตกรรมมากขึ้น มีความกระตือรือร้นในการแสวงหาข่าวสารเกี่ยวกับนวัตกรรมนั้น อย่างจริงจัง ทัศนคติเกี่ยวกับ นวัตกรรมสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทคือ ทัศนคติเฉพาะที่ มีต่อนวัตกรรม คือ ทัศนคติที่เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย ชอบหรือไม่ชอบประโยชน์ของนวัตกรรม ทัศนคตินี้มีอิทธิพลต่อนวัตกรรมที่กำลังเผยแพร่ และนวัตกรรมที่จะมีการเผยแพร่ในอนาคต 2.1 ทัศนคติทั่วไปที่มีต่อการเปลี่ยนแปลง คือทัศนคติอย่างกว้าง ๆ ที่เอื้ออำนวยให้กลุ่มเป้าหมายเปลี่ยนแปลง ซึ่งทัศนคติชนิดนี้เป็นทัศนคติที่ดีต่อนวัตกรรม ทำให้ประชาชนรู้จักพัฒนาตนเองและแสวงหาข่าวสารเกี่ยวกับนวัตกรรมที่จะเป็นประโยชน์ต่อตัวเอง
 
3.             ขั้นการตัดสินใจ (Decision Stage) : ในขั้นนี้บุคคลจะมีแนวทางการตัดสินใจเกี่ยวกับนวัต กรรมใน 2 ลักษณะคือ -การยอมรับนวัตกรรม (Adooption) หมายถึง การตัดสินใจที่จะยอมรับนวัตกรรมมาใช้ให้ดี ที่สุดเท่าที่จะทำได้ -การปฏิเสธนวัตกรรม (Rejection) หมายถึง การตัดสินใจที่จะไม่ยอมรับนวัตกรรมมาใช้ การตัดสินใจที่จะยอมรับหรือปฏิเสธนวัตกรรมนี้ ขึ้นอยู่กับความสามารถในการทดลองใช้ในปริมาณจำกัดของนวัตกรรม นวัตกรรมใดที่บุคคลสามารถทดลองใช้ได้ จะทำให้บุคคลนั้นรู้สึกเสี่ยงภัยในการตัดสินใจยอมรับนวัตกรรมน้อยลง และนำไปสู่การยอมรับนวัตกรรมในที่สุด
 
4.             ขั้นการลงมือปฏิบัติ (Implementation Stage) : ในขั้นตอนที่ 1-3 เป็นขั้นตอนที่เกี่ยวข้องกับความคิดแต่ในขั้นตอนที่ 4 นี้เป็นขั้นตอนที่บุคคลผู้รับนวัตกรรมจะต้องลงมือปฏิบัติตามแนวทางหรือวิธีการของนวัตกรรมนั้น และขั้นตอนนี้จะสิ้นสุดลงเมื่อบุคคลมีการปฏิบัติในแนวทางใหม่นั้นอย่างเป็นกิจวัตรประจำวัน
 
5.             ขั้นทบทวนการตัดสินใจ (Confirmation Stage) : ในขั้นนี้บุคคลจะแสวงหาข่าวสารเพิ่มเติมเพื่อสนันสนุนการตัดสินใจเกี่ยวกับนวัตกรรมที่ได้ทำไปแล้ว แต่ก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงการตัดสินในนั้นได้อีก หากว่าได้รับข่าวสารที่ขัดแย้งหรือข่าวสารในแง่ลบเกี่ยวกับนวัตกรรมนั้น



รูปแบบการแพร่นวัตกรรมและกระบวนการตัดสินใจ

รูปแบบการแพร่นวัตกรรมและกระบวนการตัดสินใจ
การแพร่กระจายนวัตกรรมการศึกษา (Diffusion of Innovation)

การแพร่กระจายนวัตกรรมเป็นกระบวนการในการถ่ายเทความคิด การปฏิบัติ ข่าวสาร หรือพฤติกรรมไปสู่ที่ต่างๆ จากบุคคลหรือกลุ่มบุคลไปสู่กลุ่มบุคคลอื่นโดยกว้างขวาง จนเป็นผลให้เกิดการยอมรับความคิดและการปฏิบัติเหล่านั้นอันมีผลต่อโครงสร้างและวัฒนธรรมและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในที่สุด

ได้ให้ความหมายคำว่าการแพร่กระจาย หรือ "Diffusion" ดังต่อไปนี้

การแพร่กระจาย คือ กระบวนการ ซึ่งนวัตกรรมถูกสื่อสารผ่านช่องทางในช่วงเวลาหนึ่งระหว่างสมาชิกต่างๆ ที่อยู่ในระบบสังคม (Diffusion is the process by which an innovation is communicated through certain channels overtime among the members of a social systems)

ตามความหมายข้างต้น Rogers ได้อธิบายส่วนประกอบของการแพร่กระจาย นวัตกรรมไว้ 4 ประการคือ

1 มีนวัตกรรมเกิดขึ้น
2 ใช้สื่อเป็นช่องทางในการส่งผ่านนวัตกรรมนั้น
3 ช่วงระยะเวลาที่เกิดแพร่กระจาย
4 ผ่านไปยังสมาชิกในระบบสังคมหนึ่ง

มีผู้วิจารณ์เกี่ยวกับการนำนวัตกรรมมาทดลองใช้ในเรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะกับคอมพิวเตอร์ที่นำมาใช้งานด้านการศึกษาชูทซ์ (Sehutz; 1982) ได้ให้ข้อสังเกตเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ โดยให้แง่คิดเกี่ยวกับขั้นตอนของการเกิด นวัตกรรม ดังนี้ (ไชยยศ เรืองสุวรรณ, 2533)
1.             มีการเรียกหานวัตกรรมอยูเสมอ เหมือนกับว่า นวัตกรรมเป็นยาครอบจักรวาลที่สามารถเยียวยาอาการป่วย (ปัญหา) ของการศึกษาทั้งมวลได้
 
2.             หลังจากเรียกหาได้ไม่นานนัก ปัญหาเพียงเล็กน้อยก็ถูกนำมากล่าวถึงและในช่วงนี้ก็มีใครสักคนหนึ่งเสนอนวัตกรรมเทคโนโลยีเข้ามาสู่การศึกษา และให้ความมั่นใจแก่เราว่า ความสำเร็จในการแก้ปัญหาด้วยการใช้นวัตกรรมเทคโนโลยีนั้นอยู่แค่เอื้อม
 
3.             เมื่อเกิดความบกพร่องผิดพลาดปรากฎออกมาอย่างชัดเจน ก็พบว่า นวัตกรรมนั้นไม่ได้ช่วยแก้ไขปัญหาอะไรได้อย่างแท้จริง นวัตกรรมเป็นเพียงการเล่นตลกของสื่ออย่างไม่มีวันจบสิ้น ใครคนนั้นก็กระโดดหายไปจาก วงการ พร้อมกับตำหนิความบกพร่องของโรงเรียน ในการใช้จ่ายเงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายเพื่อจัดซื้อสิ่งต่างๆ ซึ่งขณะนี้อยู่บนชั้นหรือในตู้ของโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว
 
4.             วงจรของปัญหาทำนองนี้มักจะเกิดขึ้นอีก พร้อมกันนั้นก็มีการเสนอนวัตกรรมทางเทคโนโลยีแบบแปลกใหม่ต่อไป



                

การพัฒนาบุคลากรทางการศึกษาโดยการสัมมนา

การพัฒนาบุคลากรทางการศึกษาโดยการสัมมนา
“การสัมมนา” (Seminar) มีความหมายเป็นหลายนัย เช่น เป็นการประชุมที่มีการให้ข้อมูล การอภิปราย การสรุป รวมทั้งให้คำปรึกษาหรือเป็นเทคนิควิธีการเรียนการสอน ซึ่งมีการนำเสนอผลการศึกษาค้นคว้า วิจัย และอภิปรายแลกเปลี่ยนผลงาน วิเคราะห์วิจารณ์และสรุปผลร่วมกันภายใต้การดูแลของผู้สอน ซึ่งส่วนใหญ่ใช้กับการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา เป็นสาขาวิชาที่ว่าด้วยเทคนิควิธีการสัมมนาและฝึกฝนประสบการณ์ การจัดสัมมนาหรือแสดงบทบาท หน้าที่ในการสัมมนา เป็นกระบวนการเพิ่มพูนความรู้โดยผู้เรียนและผู้สอนร่วมกันกำหนดเรื่องที่จะนำมาเรียนรู้ร่วมกัน และผู้เรียนหรือผู้เข้าร่วมสัมมนานำเสนอผลการศึกษาค้นคว้า หรือแนวคิด ประสบการณ์ กระบวนการสัมมนา ทำให้ผู้ร่วมสัมมนาเป็นผู้รู้จักคิด รู้จักอภิปรายแสดงความคิดเห็น ถกเถียงอย่างเป็นเหตุเป็นผล มีโอกาสฝึกฝนทักษะ การคิด การเขียน การพูด การถกเถียง การสำรวจและรวบรวมข้อมูล เป็นต้น

อาจมีข้อสงสัยหรือโต้แย้งว่า การสัมมนาเป็นการพัฒนาบุคลากรหรือช่วยพัฒนาบุคลากรทางการศึกษาได้หรือไม่และเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีและนวัตกรรมการศึกษาอย่างไรจึงใคร่นำประเด็นต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องและเป็นผลอันเกิดจากกระบวนการสัมมนามาเสนอให้ทราบ ดังนี้
  • การสัมมนามีบทบาทต่อการทำงานทั้งในระบบราชการและเอกชนอย่างมาก จนแทบจะสรุปได้ว่า เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นและต้องการแนวทางแก้ไข ก็จะมีการจัดสัมมนาแทบทุกครั้งไปและมักจะเกิดหลักการ ข้อตกลงหรือผลสรุปจากการสัมมนา ซึ่งนำมาเป็นแนวทางสำหรับบุคลากรผู้เข้าร่วมสัมมนาและผู้เกี่ยวข้องนำไปปฏิบัติ สิ่งที่ได้รับการพัฒนาจึงได้แก่แนวทางหรือวิธีที่พึงประสงค์และนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ต้องการขององค์การ หรือสถาบันการศึกษาในที่สุด
     
  • การจัดสัมมนา มีรูปแบบที่ยืดหยุ่นตามความเหมาะสมและวัตถุประสงค์ของการสัมมนา มีกิจกรรมปลีกย่อยหลายรูปแบบ กิจกรรมเหล่านี้จะสร้างความกระตือรือร้นและฝึกทักษะของบุคลากรผู้เข้าร่วมสัมมนาซึ่งสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการทำงานของตนได้ การเข้าร่วมสัมมนายังเป็นการสร้างวุฒิภาวะ ความเชื่อมั่นในตนเอง รวมถึง การทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่น อันเป็นคุณลักษณะที่พึงประสงค์ที่บุคลากรพึงมีและพึงกระทำ
     
  • การสัมมนาไม่เพียงแต่ช่วยให้สมาชิกได้เรียนรู้ซึ่งกันและกันเท่านั้น หากแต่ได้พัฒนาทักษะการพูด การฟัง การคิด การนำเสนอ การเขียนรายงาน การสรุป และอื่น ๆ ซึ่งล้วนแต่สามารถนำมาใช้ในการพัฒนาการทำงานในหน้าที่ของแต่ละคนได้
     
  • การนำเสนอข้อมูลความรู้ แนวคิดของวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิและมากด้วยประสบการณ์ย่อมช่วยให้ผู้เข้าร่วมสัมมนาได้เรียนรู้และพัฒนาตนเองตามไปด้วย
     
  • กระบวนการสัมมนา สามารถกระตุ้นให้สมาชิกได้รู้จักตนเองมากขึ้น โดยเปรียบเทียบกับผู้อื่น การได้ฟัง ได้พูดแลกเปลี่ยนทัศนะ การรับฟังและยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น ย่อมนำไปสู่การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของตนเองในที่สุด

เทคนิควิธีการในการสัมมนาโดยทั่วไปจะอยู่ในรูปของการประชุมร่วมกัน ในที่ที่และเวลาที่นัดหมาย เทคโนโลยีที่นำมาใช้จึงประกอบด้วยสื่อการนำเสนอในรูปแบบสื่อโสตทัศนะเป็นส่วนใหญ่ และในการสัมมนาที่สำคัญ ๆ อาจมีการใช้เทคโนโลยีการนำเสนอที่ทันสมัย เช่น เครื่องฉายภาพมัลติมีเดีย วิดีโอโปรเจคเตอร์ เพื่อให้การนำเสนอน่าสนใจ หากผู้เข้าร่วมสัมมนาใช้ภาษาที่แตกต่างกัน ระบบแปลภาษาก็มีความจำเป็น การนำเสนอสารสนเทศด้วยระบบคอมพิวเตอร์ และสื่อมวลชนประเภทต่าง ๆ เข้ามาเกี่ยวข้องกับการสัมมนาอย่างกว้างขวางและหลีกเลี่ยงไม่ได้

นอกจากการสัมมนาในรูปแบบที่ผู้ร่วมสัมมนาอยู่ ณ ที่เดียวกันดังกล่าวแล้ว ปัจจุบันความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ ๆ ทำให้สามารถจัดสัมมนาทางไกล ผ่านเครือข่ายสารสนเทศ อาศัยระบบสื่อสารโทรคมนาคม ผ่านเคเบิลใยแก้วนำแสงหรือแม้แต่สื่อสารผ่านดาวเทียมทำให้ผู้ที่อยู่คนละทวีป หรือส่วนต่าง ๆ ของโลกสามารถสัมมนากันได้โดยไม่ต้องอยู่ในที่เดียวกัน

การนำนวัตกรรมและเทคโนโลยีทันสมัยมาใช้ในการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษา

การนำนวัตกรรมและเทคโนโลยีทันสมัยมาใช้ในการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษา
สามารถทำความเข้าใจกับความหมายได้โดยแยกออกเป็น 2 คำ คือ “การพัฒนา” ซึ่งหมายถึง การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้น หรือเจริญขึ้น และคำว่า “บุคลากรทางการศึกษา” อันได้แก่ บุคคลผู้ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในองค์การหรือหน่วยงานที่มีหน้าที่ให้การศึกษาอบรมแก่ผู้ที่ต้องการการเรียนรู้ บุคคลกลุ่มนี้ย่อมหมายรวมถึงตั้งแต่ผู้บริหารสถานศึกษา ครู-อาจารย์ ผู้สอน ผู้ช่วยครู เจ้าหน้าที่ฝ่ายต่าง ๆ เช่น ฝ่ายการเงิน ฝ่ายธุรการ ฝ่ายเลขานุการ ฝ่ายอาคารสถานที่ ฝ่ายพัสดุ-ครุภัณฑ์ ไปจนถึงนักการภารโรง พนักงานขับรถ พนักงานทำความสะอาดและอื่น ๆ

การพัฒนาบุคลากรทางการศึกษา มีวัตถุประสงค์เพื่อให้การศึกษา เพิ่มพูนความรู้ทักษะความชำนาญ ประสบการณ์ ความสามารถ รวมถึงเจตคติ บุคลิกภาพ ค่านิยม ซึ่งจะทำให้บุคคลเหล่านั้นเป็นผู้ที่คุณภาพดีขึ้น มีกำลังใจในการทำงาน ดูแลรักษารับผิดชอบงานที่ทำ แสวงหาแนวทางปรับปรุงแก้ไขปัญหาการทำงานของตนให้ดีขึ้น และส่งผลต่อประสิทธิภาพและประสิทธิผลของหน่วยงานในที่สุด

บุคลากรทางการศึกษามีบทบาทและความสำคัญต่อผลสัมฤทธิ์ด้านต่าง ๆ ของงานด้านการพัฒนาการศึกษาอย่างยิ่ง ปัจจุบันภายใต้พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และกระบวนการปฏิรูปการศึกษา มีการร่าง “พระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา” ขึ้นเป็นการเฉพาะ (อยู่ในระหว่างดำเนินการ) ซึ่งผู้ศึกษาจะได้ทราบในระยะต่อไป

งานพัฒนาบุคลากรทางการศึกษาถือว่าเป็นงานสำคัญ ด้วยเหตุปัจจัยหลายประการ เช่น
  • การเปลี่ยนแปลงสู่กระแสโลกาภิวัฒน์อย่างรวดเร็วทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม รวมถึงเทคโนโลยีและวิทยาการต่าง ๆ ทำให้ประสบการณ์เดิมและการใช้สามัญสำนึกดดยทั่วไปของบุคลากร ไม่เพียงพอและเท่าทันต่อสิ่งที่เปลี่ยนแปลงเหล่านั้น และไม่สามารถปรับตัวได้หากไม่ได้รับการพัฒนาให้สอดคล้องกัน
     
  • การได้มาซึ่งบุคลากรทางการศึกษา ในตำแหน่งหน้าที่ต่าง ๆ แม้จะมีกระบวนการคัดเลือก สรรหา ภายใต้กฎเกณฑ์ มีการระบุคุณสมบัติหรือคุณวุฒิอยู่แล้วแต่ก็มิได้เป็นหลักประกันว่า บุคลากรเหล่านั้นจะเป็นผู้มีคุณสมบัติเหมาะสมกับงานที่ทำ หรือก่อให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลของงานแต่อย่างใด การพัฒนาจึงเป็นการสร้างหลักประกันแก่บุคคลและหน่วยงานนั้น ๆ
     
  • การเปลี่ยนแปลงระบบงานในองค์กรทางการศึกษา การนำเทคโนโลยีใหม่ ๆ เข้ามาใช้ย่อมทำให้ “บุคลากรเดิม” ซึ่งไม่คุ้นเคยกับสิ่งใหม่เหล่านี้มีปัญหาในการปฏิบัติงาน จำเป็นต้องศึกษา ฝึกฝนอบรมเพิ่มเติมเพื่อให้สามารถปฏิบัติงานได้ดี มีประสิทธิภาพ
     
  • บุคลากรผู้ที่ได้รับการบรรจุ “เข้าทำงานใหม่” ต้องการการแนะนำเบื้องต้น เพื่อให้มีความรู้ความเข้าใจในวิธีการทำงาน การปฐมนิเทศ (Orientation) และการฝึกอบรมวิธีการทำงาน (in-service training) จึงมีความจำเป็น
เทคนิควิธีการที่สามารถนำมาใช้ในการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษา อาจทำได้หลายวิธี เช่น การศึกษาต่อ การฝึกอบรม การสัมมนา การศึกษาดูงาน เป็นต้น การจะเลือกวิธีการใดจำเป็นต้องพิจารณาวัตถุประสงค์ของการพัฒนานั้น ๆ ประกอบว่าต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านใดในตัวบุคลากร และเพิ่มประสิทธิภาพของงานที่ปฏิบัติในด้านใดเป็นหลัก




การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารองค์การทางการศึกษา

การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารองค์การทางการศึกษา
ผู้บริหารองค์การทางการศึกษามีหน้าที่เกี่ยวข้องกับงานสาขาต่าง ๆ หลายด้าน เช่น งานด้านงบประมาณและการเงิน งานบุคลากร งานอาคารสถานที่ งานโปรแกรมการศึกษาและงานนิสิตนักศึกษา เป็นต้น งานเหล่านี้ยังแบ่งเป็นระบบงานย่อย ๆ อีกมากมาย ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องมีระบบสารสนเทศหรือข่าวสารข้อมูลที่ดี กล่าวคือ เป็นข้อมูลที่ทันต่อเวลาและการใช้ประโยชน์ตรงตามความต้องการในขณะนั้น มีความถูกต้องแม่นยำ ความสมบูรณ์ ครอบคลุมทุกเรื่องที่ผู้บริหารต้องการ มีความเหมาะสม กระทัดรัด ยุติธรรม สะดวก ชัดเจน ซึ่งอาจอยู่ในรูปของตัวเลข รูปภาพ และ/หรือข้อความ สารสนเทศเหล่านี้มีไว้เพื่อให้ผู้บริหารสามารถเรียกข้อมูล วิเคราะห์ เก็บ หรือนำเสนอ ซึ่งอาจอยู่ในรูปของรายงาน แฟ้ม หรือภาพกราฟิก

เทคโนโลยีสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการบริหารองค์การทางการศึกษา ยังอาจแบ่งออกเป็นระบบย่อยได้หลายระบบ เช่น ระบบสนับสนุนผู้บริหาร ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ ระบบสารสนเทศสำนักงาน ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ และระบบประมวลผลรายการ เป็นต้น ซึ่งระบบย่อยเหล่านี้จะมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน และนำไปสู่การนำไปใช้ของผู้บริหารในที่สุด และแต่ละระบบมีหน้าที่เฉพาะของตนเอง เช่น
1.    ระบบการประมวลผลรายการ ทำหน้าที่บันทึกรายการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละวันในลักษณะซ้ำ ๆ กัน เพื่อเตรียมข้อมูลสำหรับการเชื่อมโยงไปสู่ระบบอื่น
2.    ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ ทำหน้าที่จัดเตรียมรายงานตามความต้องการของผู้บริหารหรือผู้ใช้โดยอาศัยข้อมูลจากระบบประมวลผลรายการ
3.    ระบบสนับสนุนผู้บริหารและสนับสนุนการตัดสินใจ ทำหน้าที่อำนวยความสะดวกในการจัดรูปแบบข้อมูล นำข้อมูลมาใช้รายงานข้อมูลเพื่อประโยชน์ในการตัดสินใจของผู้บริหารระดับต่าง ๆ
4.    ระบบสารสนเทศสำนักงาน ทำหน้าที่เกี่ยวกับระบบจัดการเอกสารและระบบสนับสนุนสำนักงาน

ในการออกแบบ และการใช้ระบบสารสนเทศเหล่านี้ ผู้บริหารจะต้องเข้าใจสภาพแวดล้อม โครงสร้าง บทบาทหน้าที่ รวมถึงบทบาทของตนเองในการบริหารจัดการและการตัดสินใจ รวมถึงความสามารถ โอกาส และความเป็นไปได้ในการมีและการใช้สารสนเทศเหล่านั้น

การใช้เทคโนโลยีช่วยสนับสนุนการตัดสินใจของผู้บริหารองค์การทางการศึกษา

การใช้เทคโนโลยีช่วยสนับสนุนการตัดสินใจของผู้บริหารองค์การทางการศึกษา


เทคโนโลยีช่วยการตัดสินใจเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็น เพราะกระบวนการตัดสินใจ จำเป็นต้องอาศัยปัจจัยหลายด้าน มีข้อมูลที่เกี่ยวข้องจำนวนมาก มีการดำเนินงานหลายขั้นตอน แต่มีเวลาจำกัด นักเทคโนโลยีสารสนเทศจึงพยายามพัฒนาระบบที่เอื้อต่อกระบวนการตัดสินใจเพื่อให้เกิดผลกระทบกับงานด้านต่าง ๆ อันเป็นผลจากการตัดสินใจนั้น ๆ น้อยที่สุด รูปแบบของระบบดังกล่าวอาจมีลักษณะ รายละเอียดและชื่อแตกต่างกัน เช่น ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ (decision support system : DSS) ระบบสารสนเทศสำหรับผู้บริหาร (executive support system : ESS / executive information system : EIS) เป็นต้น ระบบเหล่านี้ได้รับการพัฒนาขึ้นภายใต้พื้นฐานทางวิชาการที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ เช่น จิตวิทยาการรับรู้ ปัญหาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ ปัญญาประดิษฐ์ในด้านการสร้างสัญลักษณ์ การค้นหา การใช้เหตุผลเชิงตรรก และการประมวลสัญลักษณ์ ระบบผู้เชี่ยวชาญ (Expert System) ความรู้และแนวคิดทางสังคมวิทยา ความรู้และแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ ทฤษฎีการตัดสินใจ ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ และรวมกันเข้าเป็นฐานความรู้ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ ซึ่งผู้บริหารสามารถนำมาใช้ได้เป็นอย่างดีและมีประสิทธิภาพ โดยที่ระบบจะนำเสนอข้อมูล เช่น ค่าเฉลี่ยทางสถิติ การอ้างอิงแบบคาดการณ์ล่วงหน้า เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวแปร ทำนายและตรวจสอบข้อเท็จจริง รวมถึงการลดทอนสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่จำเป็นออกไป การขยายด้วยการสนับสนุน สร้างทางเลือก ประเมินทางเลือก การอ้างอิง ด้วยข้อมูลจากคลังความรู้แบบต่าง ๆ การควบคุมและการใช้งาน เป็นต้น


ที่มา : http://www.baanjomyut.com/library_2/extension-2/innovation_and_technology_education/14.html

การใช้เทคโนโลยีในการจัดการฐานข้อมูลขององค์การทางการศึกษา

การใช้เทคโนโลยีในการจัดการฐานข้อมูลขององค์การทางการศึกษา

การใช้เทคโนโลยีในการจัดการฐานข้อมูล (Database Management) ขององค์การทางการศึกษาจะก่อให้เกิดผลดีหลายประการ เช่น ได้ฐานข้อมูลที่มีความเบ็ดเสร็จในตัวเอง มีการแยกการจัดเก็บอย่างเป็นระบบ โดยผู้ใช้ไม่ต้องทำการใด ๆ ที่เกี่ยวกับการบรรจุรวบรวมข้อมูลอีก ใช้ได้กับผู้ใช้บริการหลายกลุ่มและลดความซ้ำซ้อนของข้อมูลเพราะสามารถใช้ร่วมกันได้ ขจัดความไม่ตรงกันของข้อมูล ผู้ใช้สามารถใช้ข้อมูลและควบคุมการใช้ข้อมูลได้ในเวลาเดียวกัน สามารถกำหนดมาตรการในการควบคุมและเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อมูลได้ มีการกำหนดมาตรฐานข้อมูลไว้ตายตัวเป็นแนวเดียวกันและทำให้ข้อมูลทุกด้านมีความสัมพันธ์กัน เป็นต้น 

ตัวอย่างของรายการฐานข้อมูลด้านทรัพยากรมนุษย์ของสถาบันการศึกษา เช่น ข้อมูลพนักงาน : ชื่อ ที่อยู่ เลขประจำตัว ตำแหน่ง สถานภาพสมรส ฯลฯ เงินเดือน : จำนวนชั่วโมงในที่ทำงาน อัตราการว่าจ้าง เงินเดือนทั้งหมด หักภาษี จ่ายสุทธิ ฯลฯ สวัสดิการ : ประกันชีวิต โครงการบำเหน็จบำนาญ การวางแผนประกันสุขภาพ การออกจากงาน ฯลฯ


ที่มา:http://www.baanjomyut.com/library_2/extension-2/innovation_and_technology_education/13.html